zaterdag 21 juli 2012

Zaterdag 20 juli: Een rustige, maar speciale dag.

Zaterdag 20 juli:

Een rustige, maar speciale dag. De President's Award Ceremonie was vandaag. Alle jongeren die hun bronzen, zilveren en gouden award hebben gehaald kregen hun certificaat: de jongeren van Barberton Town Correctional Youth Centre, Mthombo Secondary School, Penryn College, Fundinjobo Secondary School, Skhwahlane Secondary School en Mbambiso Secondary School.

Palisa en Lee-Ann begonnen met een welkomswoordje, gevolgd door het Zuid-Afrikaanse volkslied. Wauw. Kippenvel. Het is zó bijzonder dat ALLE mensen hier kunnen zingen! Zelfs het volkslied wordt drie- of zelfs nog meer stemmig gezongen. Wij stonden daar met open monden. Overdonderd van de klanken die door de zaal galmden.

Ook Janine deed een hartverwarmend welkomstwoordje. 

De deelnemers van Mthombo Secondary School, die hun bronzen award hebben gehaald, zongen met z'n allen een niet normaal mooi lied. Het was zó overweldigend mooi. Wat ik het allermeeste hoopte om in Zuid-Afrika mee te maken, was om zo iets te zien. Ik werd overspoeld door een gevoel van geluk. Het voelde zo onwerkelijk. Het was onmogelijk voor mij om niet te huilen. Ik moest gewoon huilen van geluk, zo mooi vond ik het.
Ook Beau, van onze groep, had een speech moeten voorbereiden over haar ervaringen tijdens het award programma. Zij is nu bezig met de gouden award. Samen met een groepje gaat zij nog 4 dagen op een expeditie hier in Zuid-Afrika. Zij ontvangen hun certificaat daarna pas, in Nederland.

Beau spreekt

Een van de jongeren van Barberton heeft ook een ontroerend woord gedaan. Hij vertelde hoe hij door dit programma zich weer 'menselijk' voelt. Dat ze door dit programma weten dat ze kunnen veranderen. Dat ze weer een deel kunnen uitmaken van de maatschappij. Dat ze alles kunnen bereiken wat ze maar willen. Hij vertelde dit zo mooi. Het kwam recht uit zijn hart, dat was echt te merken. De jongeren van Barberton hebben ook een lied gezongen. Óók al zo prachtig. Ook zij kunnen geweldig zingen.

De inmates met hun certificaat

Onze Frederique heeft ook een speech gehouden, over de ervaringen van 'de rest' van de groep. Zij vertelde dat wij hier veel speciale mensen hebben ontmoet. Dat er zo veel verschillen zijn tussen Zuid-Afrika en Nederland. Bijvoorbeeld de hoeveelheid water. Wij hebben hier planten moeten weghalen, omdat ze veel te veel water verbruiken. In Nederland daarentegen, bouwen wij dammen en dijken om het water juist van ons wég te houden. Zij vertelde ook dat de mensen hier een grote, positieve indruk op ons hebben achtergelaten, en dat is zeker waar. Geen van ons zal deze reis ooit vergeten.

Frederique vertelt over verschillen en overeenkomsten

Verder heeft van elke school één deelnemer een woordje gedaan.
Als laatste werden alle certificaten uitgedeeld, ook aan de groepsleiders van alle deelnemers. Na alle afsluitende dankwoorden heb ik zelf ook nog opgetreden. Het was mij 's ochtends nog gevraagd of ik niet ook een lied kon zingen en spelen op de piano. Ik was héél erg zenuwachtig, maar het is uiteindelijk wel goed gegaan.

Het ging heel goed

Zoals ik al zei, het was een speciale dag. Deze ceremonie heeft een grote indruk op ons achtergelaten.
Na de ceremonie hebben wij nog lekker aan het meertje hier gelegen en 's avonds hebben we daar ook gebarbecued! In Zuid Afrika noemen ze dat een "braai" bij de "lapa".

Braai

Nu snel onze backpack's weer inpakken, want morgenvroeg vertrekken wij naar de nieuwe locatie bij Johannesburg! We kijken uit naar alle ervaringen die we daar weer gaan op doen.

Liefs,
Nina

Geen opmerkingen:

Een reactie posten