Zondag 29 juli
Vanochtend zijn we met een klein groepje getuigen geweest van een Gospel-dienst. Zo’n dienst bijwonen stond eigenlijk wel op mijn ‘to-do-lijstje’ van Zuid-Afrika. Ik denk dat de buschauffeur zich stiekem verslapen had na de lange en drukke dag gisteren, want hij kwam een half uur later dan gepland pas aangereden.
Bij aankomst in de geïmproviseerde kerk kwam een warm geluid van zingende mensen ons tegemoet. Yes, dit was wat ik wilde zien. Het was totaal niet ongemakkelijk dat we iets te laat waren. Eigenlijk pasten we ons op deze manier wel goed aan aan de Zuid-Afrikaanse ‘te-laat-kom’ cultuur. Na twee nummers werden we warm welkom geheten door het hele gezelschap. Er werd voor ons geklapt en gejoeld, want we kwamen helemaal uit Nederland om deze dag samen met hun te vieren. Met rode hoofden stonden we op en ontvingen we het applaus.
De dienst was best wel langdradig en we hebben lang geluisterd naar een spreker uit Amerika (via een filmpje). Toch vond ik het erg inspirerend dat deze mensen zo volledig achter hun geloof staan. Ik heb het idee dat ze heel erg veel kracht halen uit hun geloof en dat is natuurlijk super.
Bij aankomst in de geïmproviseerde kerk kwam een warm geluid van zingende mensen ons tegemoet. Yes, dit was wat ik wilde zien. Het was totaal niet ongemakkelijk dat we iets te laat waren. Eigenlijk pasten we ons op deze manier wel goed aan aan de Zuid-Afrikaanse ‘te-laat-kom’ cultuur. Na twee nummers werden we warm welkom geheten door het hele gezelschap. Er werd voor ons geklapt en gejoeld, want we kwamen helemaal uit Nederland om deze dag samen met hun te vieren. Met rode hoofden stonden we op en ontvingen we het applaus.
De dienst was best wel langdradig en we hebben lang geluisterd naar een spreker uit Amerika (via een filmpje). Toch vond ik het erg inspirerend dat deze mensen zo volledig achter hun geloof staan. Ik heb het idee dat ze heel erg veel kracht halen uit hun geloof en dat is natuurlijk super.
Na terugkomst op het Bosco Center troffen we een groep Award-deelnemers uit Zuid-Afrika aan die samen met onze groep een spelletje aan het spelen waren. We hebben de hele dag verder met hun doorgebracht en geluisterd naar een presentatie over de President’s Award. Om 2 uur genoten we van een heerlijke braai (inclusief pap) en hadden we verder de rest van de dag vrij. We hebben gebasketbald, boekjes bijgewerkt en het nog niet zo bruine kleurtje wat bruiner gemaakt.
Om ± 7 uur klonk er een luid applaus, de hikers kwamen de eetzaal binnengelopen. Wat hebben ze het super gedaan!! Welmoed trof haar bed, zover die nog zichtbaar was, volledig gevuld met ballonnen aan. Haar verjaardag moesten we natuurlijk ook nog vieren.
Voorproefje van de hike foto's uit de Drakensbergen
Morgen de laatste werkdag en dan alweer terug naar het koude koude Nederland. Sommigen hebben er zin in en sommigen totaal niet. Stiekem zou ik hier best nog wel een maandje willen blijven! Wat een geweldige reis was dit.
Liefs, Simone.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten