Happy birthday Casper! De dag begon om zeven uur toen de hele groep naast Casper zijn bed stond te zingen. Casper is vandaag 17 geworden.
Na het ontbijt vertrokken we naar een park in Nelspruit. In Zuid-Afrika is een tekort aan water. Er wordt hard aan dit probleem gewerkt. In de wc's hangen briefjes met teksten als: save water, take a short shower. Het probleem wordt versterkt doordat meer mensen toegang krijgen tot schoon drinkwater. Geweldig natuurlijk, maar de keerzijde is daarvan dat het watertekort versterkt wordt. Daarom gingen wij vandaag de 'alien vegetation' verwijderen. Alien vegetation houdt in: planten die oorspronkelijk niet uit Zuid-Afrika komen. Omdat ze niet gewend zijn aan het klimaat hier maar aan hun eigen klimaat drinken ze vaak heel veel water. Een boom kan wel 800 liter water per dag op nemen, door de boom weg te halen, bespaar je 800 liter water per dag.
Langs de waterkant moesten we struiken kappen, slierten planten uit bomen halen en afval opruimen.
Jarige Casper verwijdert hoge vegetatie.
Welmoed, Beau, Simone en Tiffany kijken bewonderend toe
Tamar en Mo aan het rietsnijden
Niet iedereen is hard aan het werk ,Wietse en Rosanne wel
Na de lunch gingen we naar Barberton Correctional Centre, de gevangenis. De hele week hebben onze groepen met de inmates gewerkt en vandaag zouden we een handbaltoernooi tegen de 20 Award deelnemers onder de inmates spelen. Barberton is een klein stadje, 40 kilometer buiten Nelspruit. De weg ernaar toe was ontzettend mooi! De zon scheen, een strakblauwe lucht en prachtige natuur.
De gevangenis was echt zoals een gevangenis eruit ziet.
(We mochten binnen geen foto's maken)
We begonnen met een rondleiding door de gevangenis. Je moest in groepjes door de deur en daarna even wachten op een binnenplaatsje bij wat gevangenen. Dat was heel raar, die mannen staarden je echt heel erg aan en in het begin stond er maar met zeven meisjes, wel bewakers natuurlijk, maar alsnog. Toen de hele groep binnen was liepen we naar unit D1. 'The hard part', hier zaten alle mannen die vijftien jaar of langer hebben. We liepen de binnenplaats op waar meer dan 100 gevangenen ons aankeken. Je stond er gewoon tussen! Die mannen zitten daar voor verkrachting, moord, overvallen, dat vond iedereen heel ongemakkelijk. De mannen slapen soms wel met z'n zestigen op een zaal. Heel anders dan in Nederland dus.
Voor het toernooi waren opstellingen gemaakt en iedereen was redelijk fanatiek. Het was echt een ervaring om te spelen tegen jongens uit de gevangenis. Als je zo speelt vergeet je dat ze gevangen zijn en misschien wel iemand verkracht hebben. Ik sprak met een gevangene, hij vertelde heel open over het leven in de gevangenis en zijn toekomstdromen. Uiteindelijk, naar een kwartiertje kwam eruit dat hij de vriend van zijn zus neergestoken had. Best heftig! De gevangen waren zo blij dat wij er waren. Een jongen zei tegen mij: 'I'm so happy that you're here! I have never seen people from oversea. You don't ignore us. My dream comes true. You give us hope and I will remember this forever.' Daar doe je het voor!
Foto's van handbal (uitslag 3-3) volgen de komende dagen
De weg terug was wederom fantastisch. Het is een heel heuvelachtig gebied en de zon ging onder achter de heuvels. De lucht was oranje en het was zo mooi! Het is lastig te beschrijven voor de mensen thuis, maar het was echt heel mooi!
We hebben vanavond weer lekker gegeten bij de Bee Eater Farm (ook prachtig én lekker) en nu is er een filmavond. Vandaag was echt een mooie dag. We zijn weer een ervaring rijker!
Groetjes Welmoed
Geen opmerkingen:
Een reactie posten